Uważaj
na fałszywe maile podszywające się pod bank. Nie podawaj swoich danych. Więcej na naszej stronie >

Regulacja MIFID II

  • Dyrektywa MIFID II to pakiet regulacji przyjętych przez Parlament Europejski w 2014 roku, obejmujący Dyrektywę oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rynków instrumentów finansowych, wraz z aktami wykonawczymi.

    Podstawowym celem MiFID II jest zapewnienie Klientom odpowiedniego poziomu ochrony inwestycyjnej, uczciwej konkurencji w sektorze finansowym oraz gwarantowanie przejrzystości działania firm inwestycyjnych i banków na rynkach instrumentów finansowych w Unii Europejskiej.

Regulacja EMIR

  • Regulacja EMIR (ang. European Market Infrastructure Regulation) - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego Rady UE nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, wraz z rozporządzeniami wykonawczymi wydanymi na jego podstawie. Regulacja określa wymogi w zakresie technik ograniczania ryzyka, zabezpieczania transakcji, rozliczania transakcji w izbach rozliczeniowych oraz ich raportowania do repozytoriów transakcji. Rozporządzenie stosowane jest we wszystkich Państwach Członkowskich, co oznacza, że jego przepisy bezpośrednio nakładają obowiązki na polskie podmioty zawierające transakcje pochodne.

    EMIR REFIT

    Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającej rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do obowiązku rozliczania, zawieszenia obowiązku rozliczania, wymogów dotyczących zgłaszania, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi, a także wymogów dotyczących repozytoriów transakcji (dalej zwane „EMIR REFIT”). Celem rozporządzenia jest uproszczenie niektórych obowiązków wynikających z rozporządzenia EMIR. EMIR REFIT rozszerza katalog podmiotów uznawanych za kontrahentów finansowych o alternatywne fundusze inwestycyjne (AFI) mające siedzibę w UE, albo których ZAFI otrzymali zezwolenie lub zostali zarejestrowani zgodnie z dyrektywą AIFMD. W konsekwencji podmioty, który dotychczas były traktowane jako NFC (AFI zarządzane przez ZAFI spoza UE), teraz traktowane są jako FC. Wprowadza także nową kategorię wśród kontrahentów – tj. małego kontrahenta finansowego SFC (Small Financial Counterparty). Podmioty należące do tej kategorii kontrahentów zwolnione są z obowiązku centralnego rozliczania transakcji, jednak zobowiązane zostają do stosowania technik ograniczania ryzyka, w szczególności podlegają obowiązkowi wymiany zabezpieczeń. Rozróżnienie pomiędzy FC a SFC następować będzie według tych samych progów, jakie stosowane są dla kontrahentów niefinansowych przy określaniu obowiązku rozliczania transakcji tj.:

    • 1 miliard EUR wartości nominalnej brutto dla pozagiełdowym kredytowych instrumentów pochodnych
    • 1 miliard EUR wartości nominalnej brutto dla pozagiełdowych akcyjnych instrumentów pochodnych
    • 3 miliardy EUR wartości nominalnej brutto dla pozagiełdowych instrumentów pochodnych na stopę procentową
    • 3 miliardy EUR wartości nominalnej brutto dla pozagiełdowych walutowych instrumentów pochodnych
    • 3 miliardy EUR wartości nominalnej brutto dla pozagiełdowych instrumentów pochodnych na towary oraz innych instrumentów pochodnych niewymienionych w powyższych punktach.

    Obowiązkowi centralnego rozliczania transakcji będą podlegać:

    • kontrahenci finansowi oraz kontrahenci niefinansowi, którzy nie będą obliczać swojej zagregowanej średniej pozycji w kontraktach pochodnych na koniec miesiąca za poprzednie 12 miesięcy,
    • kontrahenci finansowi, którzy przekroczą dowolny z progów wiążących się z obowiązkiem rozliczania, będą zobowiązani do centralnego rozliczania wszystkich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, dotyczących jakiejkolwiek klasy instrumentów pochodnych,
    • kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczą progi w odniesieniu do co najmniej jednej klasy instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, będą zobowiązani do centralnego rozliczania kontraktów dotyczących tych klas aktywów, w odniesieniu do których przekroczono progi wiążące się z obowiązkiem rozliczania.

    Ponadto kontrahenci finansowi będą ponosić wyłączną odpowiedzialność za zgłaszanie w imieniu obu kontrahentów danych do repozytorium transakcji zawartych z kontrahentami NFC. W celu zapewnienia, by kontrahent finansowy dysponował danymi niezbędnymi do wypełnienia jego obowiązku zgłaszania, kontrahent niefinansowy powinien dostarczyć mu wszelkie szczegółowe informacje niezbędne do wypełnienia tego wymogu. Kontrahenci niefinansowi mają możliwość podjęcia decyzji o tym, że sami będą zgłaszać ich kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. W takich przypadkach kontrahent niefinansowy zobowiązany jest poinformować o tym kontrahenta finansowego i ponosi odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłoszenie tych danych i zapewnienie ich prawidłowości.

    Klasyfikacja Klientów
    24 Październik 2019 r.
    108.4 kB
    PDF
    pl_PL
    Pobierz