Serwis ekonomiczny

W dzisiejszym Codzienniku:

- Dziś wyniki marcowego badania nastrojów w biznesie
- W lutym przemysł pokazał solidny wzrost, wzrost płac i wynik budownictwa poniżej oczekiwań
- EBC nie zmienił stóp, mocno zrewidował prognozy, opisał negatywne scenariusze geopolityczne
- Niewielkie zmiany na walutach regionu CEE, wzrosty rentowności na rynku długu 

Kalendarz publikacji ekonomicznych w najbliższym tygodniu będzie raczej skąpy. W kraju poznamy dane z lutego o sprzedaży detalicznej i podaży pieniądza (poniedziałek), bezrobocie i miesięczny Biuletyn Statystyczny GUS (wtorek). 
Nasza prognoza wzrostu sprzedaży detalicznej (4% r/r) jest wyraźnie poniżej mediany prognoz rynkowych (ok. 6% r/r). Takie wnioski podpowiada nam analiza danych o płatnościach kartowych klientów naszego banku – co w ostatnich miesiącach było dość dobrą wskazówką nt. zachowania sprzedaży detalicznej. Gdyby tak było, dane dołączyłyby do zestawu argumentów dla RPP za tym, żeby nie spieszyć się z reakcją polityki pieniężnej na wahania cen surowców – słabnąca dynamika płac i konsumpcji zmniejszałaby ryzyko tzw. efektów drugiej rundy. Tak czy inaczej, jakiekolwiek zmiany polityki pieniężnej przed lipcem wydają się obecnie bardzo mało prawdopodobne. (...)

Lutowe dane z gospodarki były mieszane: produkcja przemysłowa wzrosła o 1,5% r/r po wcześniejszym spadku, lekko przewyższając oczekiwania rynku, a po odsezonowaniu zwiększyła się o 0,6% m/m. Jednocześnie budownictwo wyraźnie rozczarowało, pogłębiając spadek do -13,7% r/r. Rynek pracy pozostał względnie stabilny: płace w sektorze przedsiębiorstw wzrosły o 6,1% r/r, poniżej oczekiwań, a zatrudnienie utrzymało spadek na poziomie -0,8% r/r. Dane nie wydają się generować presji na wzrost cen wymagającej reakcji RPP – dają więc czas na rozeznanie się w skutkach konfliktu na Bliskim Wschodzie w ramach sygnalizowanego w ostatnich wypowiedziach członków Rady podejścia wait-and-see.

To miał być bardzo dobry rok dla polskiej gospodarki, ze wzrostem PKB blisko 4%, kulminacją cyklu inwestycyjnego, odporną konsumpcją i rynkiem pracy, inflacją stabilizującą się w pobliżu celu NBP i lekko opadającymi stopami procentowymi. Wciąż widzimy szanse na to, że tak właśnie będzie, chociaż powodzenie tego scenariusza zależy w dużym stopniu od tego, jak trwałe okaże się zaburzenie na rynku surowców wywołane atakiem Izraela i USA na Iran. Od początku dekady światowa gospodarka toczy jedną bitwę po drugiej, zmagając się m.in. z globalną pandemią, kryzysem energetycznym, wzrostem geopolitycznej niestabilności, falą protekcjonizmu ekonomicznego, zmiennością na rynkach finansowych, a teraz potężnym zaburzeniem na rynkach surowcowych. (...)