MAKROskop

W połowie marca opublikowaliśmy raport z trzema scenariuszami rozwoju sytuacji w gospodarce, uzależnionymi od tego jak długotrwały i poważny okaże się szok surowcowy wywołany wojną w Iranie. Trzy tygodnie później możemy stwierdzić, że scenariusz pierwszy, który uznawaliśmy wówczas za najbardziej prawdopodobny, był jednak nadmiernie optymistyczny, a wariant bazowy przesuwa się w stronę scenariusza numer 2: konflikt nie eskaluje bardziej, ale przedłużona niepewność i poczynione już zniszczenia w infrastrukturze powodują, że ceny surowców mogą przez większą część tego roku utrzymać się co najmniej 15-20% powyżej poziomów z lutego. Informacje z ostatnich dni o porozumieniu w sprawie dwutygodniowego zawieszeniu broni traktujemy jako wyraźny sygnał, że ani USA, ani Iranowi nie zależy na dalszym zaostrzeniu i przedłużeniu wojny. (…)

To miał być bardzo dobry rok dla polskiej gospodarki, ze wzrostem PKB blisko 4%, kulminacją cyklu inwestycyjnego, odporną konsumpcją i rynkiem pracy, inflacją stabilizującą się w pobliżu celu NBP i lekko opadającymi stopami procentowymi. Wciąż widzimy szanse na to, że tak właśnie będzie, chociaż powodzenie tego scenariusza zależy w dużym stopniu od tego, jak trwałe okaże się zaburzenie na rynku surowców wywołane atakiem Izraela i USA na Iran. Od początku dekady światowa gospodarka toczy jedną bitwę po drugiej, zmagając się m.in. z globalną pandemią, kryzysem energetycznym, wzrostem geopolitycznej niestabilności, falą protekcjonizmu ekonomicznego, zmiennością na rynkach finansowych, a teraz potężnym zaburzeniem na rynkach surowcowych. (...)